คุณสมบัติความเป็นโปรแกรมเมอร์ที่ดี

หัวข้อนี้เป็นเรื่องบ่นๆของผมครับ ได้แนวคิดมาจากชีวิตวัยทำงานด้าน Programming และเป็นหัวข้อที่ค่อนข้างจะ นานาจิตตังครับ แล้วแต่คนจะมอง แต่สำหรับหัวข้อนี้ผมจะมาอธิบายมุมมองของการเป็นโปรแกรมเมอร์ที่ดีของผมดูบ้างครับ

การเป็นโปรแกรมเมอร์ที่ดีสำหรับผม จะเกี่ยวข้องกับการทำงานด้วยตัวคนเดียวและกับผู้อื่นครับ

1. โปรแกรมเมอร์ต้องเขียน Code ได้อ่านเข้าใจง่ายครับ การตั้งชื่อต้องสื่อได้ว่าอะไรคืออะไร เป็นตัวแปร หรือเป็น Method แต่ละตัวทำอะไรและคืนค่าอะไร อันนี้ก็มีหลากหลายเทคนิคหลายสำนักเลยครับลองไปศึกษากันดู อีกทั้งมีการจัดความลึกของ Code เป็นลำดับชั้นให้ชัดเจนครับ

เพราะผมเคยเห็น โปรแกรมเมอร์บางคน เขียนติดๆๆๆ กันยาวๆๆ ไม่ยอมขึ้นบรรทัดใหม่ก็มี

เขียนเปิดปิด tag ไว้ไม่ตรงกันก็มี ซึ่งผมก็ยังไม่เข้าใจนะว่าทำไมเขาถึงเขียนกันแบบนั้น

2. Code ที่เขียนลงไปต้องทำงานได้ถูกต้องครับ ในที่นี้หมายถึงสองภาคครับคือ

• ภาค output ที่ต้องให้ผลลัพธ์ตามที่เราต้องการครับ 
• ภาค Input ที่ต้องครอบคุมการกรอก input เข้าไปด้วยเช่นกำหนดเป็นแค่ตัวเลขหรือแค่ตัวอักษร ตัวอย่างเช่นเลขบัตรประชาชน เราจะอนุญาติใส่ตัวอักษรหรืออักขระพิเศษลงไปไม่ได้

3. โปรแกรมเมอร์ที่ดีต้องเขียน Code ที่สามารถกลับมาแก้ไขได้ง่ายในภายภาคหน้าครับ 

• วิธีการของข้อนี้สืบเนื่องจากข้อแรกเลยครับ  
• เหตุผลก็เพราะว่าเราไม่รู้ว่าในอนาคตนานแค่ไหนที่เราต้องกลับมาแก้ไข Code เดิมๆที่เราเคยเขียน ลำพังเรากลับมาแก้ Code ตัวเองยังยากแล้ว แล้วจะให้คนอื่นๆ มาแก้ไข Code ที่เราก่อไว้อีกคงเป็นเรื่องปวดหัวเอามากๆ (เอ๊ะ!!เหมือนบ่นชีวิตตัวเอง -*-) 
• และการขาดคุณสมบัติการเขียน code ข้อนี้ทำให้ โปรแกรมเมอร์คนอื่นๆที่เข้ามารับผิดชอบงานต่อถึงกับส่ายหน้า และสุดท้ายก็ต้องการที่จะสร้าง product ตัวใหม่ขึ้นมาแทนมากกว่าจะสานต่องาน Code เดิมครับ จะเห็นได้ว่าหากเราเขียนได้เข้าใจง่ายต่อตัวเองและผู้อื่นจะทำให้ Code ของเรามีคุณค่ายิ่งขึ้นนั้ันเองครับ (เห็น Code แล้วอ๋อ!! สามารถ Dev ต่อได้) ^^ 

เรื่องนอกเหนือจากนี้ผมถือว่าเป็นเรื่องทาง เทคนิคแล้วครับไม่ว่าจะเป็น การ Design , Speed ลูกเล่นต่างๆ แต่คุณสมบัติ 3 ข้อที่ผมกล่าวๆมา ผมมองว่าเป็นปัจจัยสำคัญมากในการทำงานด้าน Programming 

continue reading คุณสมบัติความเป็นโปรแกรมเมอร์ที่ดี

คำคม ขงเบ้ง

คำคม ขงเบ้ง

* เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต

* ถ้าคุณหัวเสีย คุณจะเสียหัว

* อย่าไล่สุนัขให้จนตรอก อย่าต้อนคนให้จนมุม

* อำนาจที่ปราศจากเหตุผล คือ อำนาจของคนพาล อำนาจที่ปราศจากความเมตตา คือ อำนาจที่นำมาซึ่งความปราชัย

* ถ้าคุณคิดจะเป็นใหญ่ คุณก็จะได้เป็นใหญ ถ้าคุณคิดอยากเป็นอะไร คุณก็จะได้เป็นสิ่งนั้น

* เพราะแสวงหา มิใช่เพราะรอคอย เพราะเชี่ยวชาญ มิใช่เพราะโอกาส เพราะสามารถ มิใช่เพราะโชคช่วย ดังนี้แล้ว "ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน"

continue reading คำคม ขงเบ้ง

คำคม อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์

อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์

คำคม ของ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์

A human being is a part of a whole, called by us -universe-, a part limited in time and space. He experiences himself, his thoughts and feelings as something separated from the rest…a kind of optical delusion of his consciousness. This delusion is a kind of prison of us, restricting us to our personal desires and to affection for a few things nearest to us. Our tasks must be to free ourselves from this prison by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole of nature in its beauty. 

        มนุษย์คนหนึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทั้งหมดที่เราเรียกว่า เอกภพ เป็นส่วนเสี้ยวที่ถูกจำกัดด้วยอวกาศและเวลา เขาได้รับประสบการณ์ด้วยตัวเขาเองเป็นความคิดและความรู้สึกที่กันออกจากส่วน ที่เหลือ นั่นก็คือ มายาคติเชิงการเห็นชนิดหนึ่งจากความรู้สึกนึกคิดของเขาเอง มายาคตินี้เป็นคุกชนิดหนึ่ง จำกัดเราให้อยู่แต่ความปรารถนา ความรักใคร่สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวจำนวนน้อย ภาระของเราคือการปลดปล่อยตัวเราเองจากคุกชนิดนี้โดยขยายขอบฟ้าของเมตตาจิต ให้ครอบคลุมทุกสรรพชีวิต และธรรมชาติทั้งหมดในความงามของมัน 

continue reading คำคม อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์